Noun Clause 2

NOUN CLAUSES

 

Cümlede isim görevi yüklenip isim gibi davranan cümleciklerdir. Üç ayrı grupta toplanabilirler:

A) Noun Clauses Beginning With a Question Word

Soru cümlelerini soru düzeninden normal cümle düzenine geçirmekle elde edilen isim cümlesi türüdür. Yardımcı fiil+özne+yüklem yerine özne+y.fiil+yüklem düzeni kurulur.

What is he doing?                     I don’t know what he is doing?

Where did she go?                    Where she went is not known.

 

Eğer soru zamiri özneyi soruyorsa yardımcı fiili sonrasına alacağımız bir özne olmadığı için soru düzeninde bir değişiklik yapamayız.

Who has come?              I’m not concerned with who has come.

How many students will come?    Do you know how many student will come?

 

Önceden bilindiği gibi “do,does,did” yardımcı fiilleri özneyi soran sorularda kullanılmaz. Ancak nesneyi sordukları durumda kullanılırlar.

Who comes first?                     He will give the present to who comes first.

Who closed the door?                I don’t remember who closed the door.

Who(m) did you see?                I know who(m) you saw.

Who is that man?                     Do you know who that man is?

 

B) Noun clauses beginning with THAT

Her hangi bir cümleyi noun clause yapmak için başına that getirebiliriz. Eğer bu clause nesne konumunda ise düşebilir.

She isn’t a doctor. You know (that) she is not a doctor.

She isn’t a doctor. That she isn’t a doctor is an important point.

 

Ancak bu son cümle daha yaygın olarak “IT” ile başlatılarak kullanılır:

It is an important point that she is not a doctor.

 

THAT clause sıfat, fiil ve isimlerden ve “the fact” ifadesinden sonra çok yaygın olarak kullanılır. Sorry, glad, happy, pleased gibi sıfatlar, miracle, pity, relief, fact, shame gibi isimler örnek olarak verilebilir.

I am sorry (that) you failed the exam.   I am glad (that) you pass the exam.

It is very surprising/pleasing that……..  I am surprised/ pleased that…….

 

Fiillere gelince:

Appear, seem, happen, occur ve turn out fiilleri özne olarak “it” gerektirir.

It appears that we’ll face a problem. It turned out that we would face a problem.

It seems/occurs to me that he’ll lose.

 

“Promise” ve predict fiilleri gelecek zamanlı noun clause gerektirir. Temel cümle past ise noun clause will yerine “would” alır.

She promises that she will study.          We predicted that the harvest would be good.

 

“the fact that” ifadesi ile kullanımı da çok yaygındır. Özne konumunda sadece that kullanılabilir. Nesne konumunda omit edilemez.

The fact that he is ill can’t be ignored.

We discussed the fact that …..

 

Subjunctive form:

Özellikle Amerikan İngilizce’sinde kimi fiiller, isimler ve sıfatlardan sonra gelen that cümleciği içindeki eylemler the subjunctive form denilen yalın hal ile gelirler. Temel cümle past bile olsa zaman uyumu aranmaz.

Bu tipte olan fiiller: Advise, ask, command, desire, order, prefer, propose, insist, recommend, rule, require, suggest, urge

Sıfatlar: Advisable, crucial, best, desirable, essential, imperative, important, mandotory, obligatory, urgent, recommendable, vital

İsimler: advice, insistence, necessity, obligation, proposal, recommandation, requirement, suggestion

 

Genel olarak kelimelere bakılırsa zorunluluk, gereklilik, preference, varsayım, önem bildiren anlamlar taşımaktalar.

The teacher’s insistence that he be given papers immediately is not understandable.

I ignored the order that I (should) leave the building.

 

C) Noun Clause Beginning With “whether/if or not”

“OR NOT” ifadesi hemen whether’dan sonra da gelebilir, cümlenin sonunda da yer alabilir ama IF’ten sonra gelemez.

I don’t know whether/if she is coming or not

I don’t know whether or not she is coming.

 

Eğer isim cümlesi özne konumundaysa “if” kullanılamaz.

Whether she comes (or not) doesn’t interst me.

 

!!! “whether or not” kalıbı koşul cümlesinde de kullanılıyordu. Şu farklara dikkat etmek gerekir:

  1. a) “whether or not” koşul cümlesinde yan cümleyi oluştururken burada özne ya da nesne konumunda, cümlenin bir ögesidir.

I will come whether you come or not.    Whether you come or not is very important.

 

  1. b) “whether or not” koşul cümlesinde kimi tense kısıtlamalarına tabidir. Koşul cümlelerinde “whether”lı cümle future tense olamaz. “was-were” ayrımı noun clause’da geçerlidir.

Nothing will change whether we attend class tomorrow or not.

I haven’t decided whether I will attend the class tomorrow.

 

D) Noun Clause As Object Of The Preposition

Preposition’lardan sonra nasıl noun geliyorsa öylede noun clause gelebilir.

She doesn’t take any notice of what her father says.

It is irrelevant to what we are talking about.

 

That clause bir preposition’dan sonra “the fact that” şeklinde kullanılır:

I am interested in the fact that …..

 

E) Tense Agreement Of Noun Clauses With Main Clause

  1. a) Main verb present olduğunda:

Bu durumda, main verb özel şartlar taşımıyorsa (suggest, predict, promise…) noun clause için bir kısıtlama yoktur mantıklı tüm ifadeler geçerlidir (present, past, future, perfect…).

I think he studies too much/ he will study too much/ he has just studied…

 

Yüklem present iken “will”in past’ı olan “would” kullanılmaz. Type2-3 kullanımı ve tercih anlamıyla kullanılabilir.

 

  1. b) Main verb past olduğunda

Yüklem past ya da past perfect olduğunda noun clause gerçek zamanının bir derece geçmişi yapılır. Yani will-would, can-could, have done-had done, did-had done haline getirilir.

They have finished ………….. I heard (that) they had finished.

Will he come?        ………….. He asked if he would come.

 

Bu durumun istisnası noun clause’un genel geçer kurallardan bahsediyor olmasıdır. Bu durumda noun clause present olabilir.

We understood yesterday how the seasons comes out.

 

Should, had better, ought to, would rather/prefer/like yükleme göre değişiklik göstermez. May might’a, have to ve must had to’ya dönüşür.

 

!!! Noun clause’larla alakalı şu durum önemlidir:

Fiillerin alabilecekleri noun clause’lara dikkat edilmelidir. Her fiil her türlü noun clause almayabilir. Bunu fiillerin mantıksal gerektirmelerinden çıkartabiliriz. Mesela,                          “Zannetmek” anlamında “think” fiili “bir şeyin zamanını, nasıl olacağını zannedemeyeceğimiz” için when ya da what’lı clauselar almaz. “Olduğunu,olacağını” ifade eden “that” clause alır.

I think that she will give up her job.

Ancak “I can’t think” biçiminde tabi ki soru sözcüklü clause alır.

I can’t think why she didn’t come.                                                                                           “Ask” fiili “that” clause alamaz. Çünkü birşeyin “olduğunu/olacağını” soramayız.

 

F) Reduction Of The Noun Clause by Infinitives and Gerunds

 

  1. a) Reduction of wh- clauses:

Soru sözcüklü ya da whether’lı clause’lar belli kurallara göre kısaltılabilirler. Bu kuralların ilki temel cümlenin öznesi ile noun clause’ın öznesi aynı olmalıdır.

I don’t know what I should do. ……….. I don’t know what to do.

 

Temel cümlenin nesnesi ile noun clause’un öznesi aynı ise yine kısaltma yapılabilir:

I can show you how to use it.

 

  1. b) Reduction of That Clauses:

Temel cümle ve that cümlesi aynı zamanda (present-present, past-past) olmak şartıyla continuous tense kısaltmaları “to be doing” şeklinde yapılır.

She pretends that she is enjoying the party.

She pretends to be enjoying the party.

 

That cümlesindeki eylem ana cümledekinden daha önce gerçekleşmişse kısaltma Perfect Infinitive ile yapılır.

He is happy that he has won the medal. He is happy to have won a medal.

It was reported that he had comitted suicide for some reasons.

He was reported to have comitted suicide for some reasons.

 

Reduction With Gerund:

Gerund alan fiillerle kurulan that cümlecikleri gerund kullanılarak kısaltılır:

The teacher suggests that I (should) change my topic.

The teacher suggests changing my topic.

She acknowledged that she had misled me. She acknowledged having misled me.

I admit that I have acted irrationally.     I admit having acted irrationally.

He denied having stolen the money.

 

Note: If’li noun clause’lar kısaltılamazlar.

 

G) Noun Clauses with “-ever” Words

 

  1. a) Whoever: “Kim olursa olsun” anlamındadır. Özne konumunda sadece whoever kullanılırken nesne durumunda whomever da kullanılabilir.
  2. b) Wherever: “neresi olursa olsun” anlamındadır.
  3. c) However: “nasıl istersen/yaparsan, her ne şekilde” anlamındadır. “But” anlamındaki kullanımıyla farka dikkat etmelidir. O virgül ile ayrılmalıdır.
  4. d) Whatever: “ne istersen” anlamında olup seçenekler sınırlı değildir.
  5. e) Whichever: “hangisini istersen” anlamında olup seçenekler sınırlıdır.
  6. f) Whenever: “her ne zaman istersen” anlamındadır.

 

H) Noun Clause Or Relative Clause

 

Noun clause olarak kullanılan that cümleciğinin iki temel özelliği vardır:

  1. Cümleden çıkarılamaz.
  2. Yerine which kullanılamaz.

The news that all the passengers are safe cheered me up. (noun clause)

The news that you gave me cheered me up. (adjective clause)

 

Bunlara karşın relative clause olan that cümleciğinin özellikleri şöyledir:

  1. Ait olduğu cümlenin object’i ise cümleden çıkarılabilir.

The news you gave me cheered me up.

2.Yerine which kullanılabilir.

  1. Cümlenin öznesi ise kendinden sonra fiil gelir. Noun clause da ise tam bir cümle gelmelidir.

I have read an article that deals with my master subject.

  1. Özne konumunda iken belirli kurallara göre fiiller kısaltılarak THAT cümleden çıkarılabilir.

The suggestions that have been made at the meeting today will be discussed.

The suggestions made at the meeting today will be discussed.

 

Ya da şu yöntem de kullanılabilir: That’ten önce gelen main kısımla that arasına uygun bir to be fiili konulduğunda main kısım+is/was+that cümlesi anlamlı oluyorsa bu cümle noun clause’dur.

The news is that all the passengers are safe.  Dolayısıyla bu cümle noun clause’dur.

 

Eğer bu teknik sonucu çıkan cümle anlamlı olmuyorsa adjective clause’dur:

The news is that you gave me.

The suggestions is that have been made at the meeting today.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *